Dzieci z zespołem Aspergera

logopeda mgr inż. Małgorzata Wypych Napisała 

(2 głosów)
ASPERGER  ASPERGER (C) Copyright by NUMiKO Wyróżniony

Zespół Aspergera zwany czasem zaburzeniem Aspergera

został zdefiniowany jako jednostka chorobowa stosunkowo niedawno, mniej więcej w połowie lat 80. Dzieci o obrazie klinicznym odpowiadającym tej definicji zostały bardzo dokładnie opisane w latach czterdziestych przez wiedeńskiego pediatrę Hansa Aspergera.

Pomimo to, zespół Aspergera został oficjalnie uznany dopiero w czwartej edycji Diagnostic and Statistic Manual 'DSM-IV' wydanej w 1994 r. Mianem Zespołu Aspergera określa się najłagodniejsze przypadki autyzmu, dotyczące przede wszystkim zaburzeń funkcjonalnych. Podobnie jak wszystkie inne przypadki autyzmu jest to zaburzenie rozwoju o podłożu neurologicznym, którego przyczyny na ogół nie są znane.

I seems that for success in science or art a dash of autism is essential
Zdaje się, że dla osiągnięcia sukcesu w nauce lub sztuce niezbędna jest szczypta autyzmu Hans Asperger

U osoby z Zespołem Aspergera występują typowe dla autyzmu odchylenia i deficyty w kontaktach i umiejętnościach społecznych i w użyciu języka dla potrzeb komunikacji.

Jak rozpoznać Zespół Aspergera?

  • niewłaściwe nawiązywanie kontaktu wzrokowego
  • słaba mimika twarzy
  • brak używania gestów i mowy ciała w kontaktach z rówieśnikami
  • unikanie rówieśników w zabawach i preferowanie samotnych zabaw
  • brak empatii
  • brak rozumienia przenośni i dwuznaczności językowych
  • dosłowne traktowanie informacji
  • specyficzne, silne zainteresowania
  • dziwny, czasem radiowy ton głosu
  • bardzo bogata wiedza, encyklopedyczna, z wybranej dziedziny, którą interesuje się osoba

Dzieci te cechują zachowania powtarzające się lub uporczywe i bardzo ograniczony zakres zainteresowań. Te same kategorie dysfunkcji, występujące w stopniu od łagodnego do bardzo zaawansowanego, klinicznie definiują całe spektrum zaburzeń autystycznych , od Zespołu Aspergera po klasyczny autyzm. Choć umiejscowienie występujących w danej dziedzinie zaburzeń na osi autyzmu wg stopnia ich nasilenia jest pomocne w zrozumieniu klinicznych podobieństw badanych przypadków , to jednak nie wynika z tego, że Zespół Aspergera jest po prostu łagodniejszą formą autyzmu, ani to, że ZA 'Zespół Aspergera' i autyzm łączy coś więcej niż szeroko rozumiane podobieństwo kliniczne.

ZA charakteryzuje osoby o lepszych zdolnościach poznawczych z normalnym lub większym od przeciętnego ilorazem inteligencji, które opanowały wykorzystanie języka na poziomie wyższym niż ma to miejsce w wypadku ludzi o innych zaburzeniach znajdujących się na tej osi. W rzeczywistości obecność normalnie rozwiniętych podstawowych funkcji języka jest jednym z kryteriów diagnostycznych ZA, chociaż na ogół pragmatyczne społeczne funkcje języka sprawiają dzieciom z ZA nieco trudności.

Lepsze zdolności poznawcze i lepsze opanowanie funkcji języka odróżniają ZA od innych form autyzmu i dają lepsze prognozy. Niektórzy klinicyści w USA rozróżniają ZA i ‘wysoko funkcjonujący autyzm’- HFA, twierdząc, że deficyty neuropsychiczne w obu tych przypadkach są inne. Inni lekarze nie potwierdzają jednak, że można w wyraźny sposób odróżnić te zaburzenia. Uta Frith określiła dzieci z ZA jako dzieci posiadające ‘domieszkę Autyzmu’. Takie określenie zostawia niestety miejsce na pewne zamieszanie diagnostyczne, gdyż może się zdarzyć, że podobne dzieci na terenie kraju otrzymają różne diagnozy, w zależności od tego, gdzie i przez kogo będą one stawiane.

Ponieważ w obrębie samego ZA występuje rożne nasilenie symptomów, zdarza się, że dzieci, u których różne funkcje upośledzone są w stopniu łagodnym, nie otrzymują żadnej diagnozy i są po prostu określane jako ‘dziwne’ lub ‘odmienne’ lub są źle diagnozowane – na przykład jako dzieci w zespołem deficytów uwagi. Miejmy nadzieję, że umieszczenie ZA w DSM-IV jako odrębnej jednostki chorobowej o wyraźnie określonych kryteriach diagnostycznych przyczyni się do większej konsekwencji w stawianiu diagnoz w przyszłości.

Ostatnio zmienianyczwartek, 31 sierpień 2017 19:43

Skomentuj

Upewnij się, że zostały wprowadzone wszystkie wymagane informacje oznaczone gwiazdką (*). Kod HTML jest niedozwolony.

POLECANE LINKI

test SON-R
Autorzy: Snijders-Oomen, Peter Tellegen, Marjolijn Winkel, Barbara Wijnberg-Williams, Jaap laros
MUPIKO-Pomoce dydaktyczne i logopedyczne
Pomoce dydaktyczne, służą między innymi do wczesnej nauki czytania , opanowania umiejętności prowadzenia dialogu, programowania języka. Przydatne są także w terapii pedagogicznej i logopedycznej, w stymulacji ogólnorozwojowej.
Centrum Metody Krakowskiej
Dyrektorem merytorycznym Centrum Metody Krakowskiej jest prof. dr hab. Jagoda Cieszyńska.
JUNIORA PL - Pomoce terapeutyczne dla dzieci
W sklepie znajdą Państwo materiały podstawowe, których autorami są terapeuci Metody Krakowskiej oraz wiele innych pomocy, które urozmaicają codzienną pracę z dzieckiem i zapobiegają nudzie przy stoliku.
ogłoszenia NUMiKO